هندسی lED سکویی به شکل نمایش ممکن است شامل مثلثها، لوزیها، ذوزنقهها، مستطیلها و سایر بخشهای نامنظم باشد. این بخشها میتوانند با زوایای و فاصلههای متفاوتی نسبت به یکدیگر نصب شوند.

چالش این است که همهٔ بخشها بخش صحیحی از یک ویدئو را نمایش دهند. اگر تطبیق محتوا نادرست باشد، یک تصویر متحرک ممکن است در لبهٔ یک بخش متوقف شود، در مکان نادرستی ظاهر شود یا در جهتی غیرمنتظره حرکت کند.
این مشکل اغلب در زمان نصب یا هنگامی که تیم سکو محتوای پخش را تغییر میدهد، پدیدار میشود. حتی اگر هر بخش LED بهدرستی کار کند، تصویر کلی همچنان ممکن است ناقص به نظر برسد.
برای یک سکوی سفارشی، شمارهگذاری بخشها باید پیش از نصب نمایشگر و تولید نهایی محتوا برنامهریزی شود.
شمارهگذاری نادرست میتواند چندین مشکل عملی ایجاد کند.
اول، ممکن است تصویر در بخش نادرستی نمایش داده شود. برای مثال، مثلثی که قرار بود سمت چپ یک تصویر را نشان دهد، به جای آن سمت راست را نشان میدهد.
دوم، اثرات حرکتی ممکن است پیوستگی خود را از دست بدهند. خطی که باید از یک بخش هندسی به بخش دیگری حرکت کند، ممکن است جهش کند، جهت خود را معکوس کند یا در فضای خالی ناپدید شود.
سوم، عیبیابی کندتر میشود. بدون یک سیستم شمارهگذاری واضح، تکنسینها ممکن است مجبور شوند کابینتهای جداگانه را بارها تست کنند تا بفهمند کدام بخش فیزیکی با خروجی کنترلر مربوط است.
این مشکلات میتوانند تمرینها را به تأخیر بیندازند، زمان راهاندازی را افزایش دهند و کار اضافی برای طراحان محتوا و تیمهای نصب ایجاد کنند.
سه علت رایج وجود دارد.
چیدمان فیزیکی و چیدمان نرمافزاری با هم مطابقت ندارند. نقشه نصب ممکن است بخشها را از دیدگاه مخاطب نشان دهد، در حالی که نرمافزار کنترل آنها را به ترتیب دیگری فهرست میکند.
اتصالات سیگنال به اشتباه ثبت شدهاند. خروجی پردازنده یا اتصال کارت دریافتکننده ممکن است بخشی را تغذیه کند که تکنسین انتظار آن را ندارد.
محتوا برای بوم نادرست طراحی شده است. طراحان ممکن است ویدئویی مستطیلی ایجاد کنند بدون اینکه موقعیتهای واقعی، زوایا و فاصلههای بین بخشهای الئیدی را در نظر بگیرند.
برنامهریزی دقیق نقشهبرداری باید سه چیز را به هم متصل کند: صفحه نمایش فیزیکی، سیستم کنترل و بوم محتوا.
با طرح نهایی صحنه یا چیدمان نصب اندازهگیریشده شروع کنید. هر بخش جداگانه الئیدی را علامتگذاری کنید و به آن یک شناسهٔ منحصربهفرد اختصاص دهید.
دنبالهٔ سادهای از اعداد ممکن است به این صورت باشد:
S01: مثلث بالا-چپ
S02: لوزی بالا-مرکز
S03: مثلث بالا-راست
S04: ذوزنقه پایین-چپ
S05: مستطیل مرکزی
S06: ذوزنقه پایین-راست
این شناسهها نمونه هستند، نه استاندارد جهانی. سیستمی را انتخاب کنید که برای تیمهای نصب و محتوا قابل فهم باشد.
بخشها را بهصورت منسجم از موقعیت تماشای مخاطب شمارهگذاری کنید. شکل، ابعاد، جهتگیری و مکان فیزیکی هر بخش را ثبت کنید.
قبل از اتصال کل سیستم، یک جدول نگاشت ایجاد کنید.
| شناسهٔ بخش | شکل | موقعیت | مرجع اتصال |
|---|---|---|---|
| S01 | مثلث | بالا-چپ | خروجی الف |
| S02 | الماس | بالا-مرکز | خروجی ب |
| S03 | مثلث | بالا-راست | خروجی ج |
| S04 | مثلثی | پایین-چپ | خروجی د |
مرجعهای اتصال بالا صرفاً نمایشی هستند. خروجیهای واقعی پردازنده و تخصیص کارتهای دریافتکننده باید در محل تأیید شوند.
اگر یک بخش شامل چندین کابینت یا کارت دریافتکننده باشد، ترتیب داخلی آنها را بهصورت جداگانه ثبت کنید. این کار جلوی پنهانشدن مشکل سیمکشی یا ترتیب اسکن درون بخش را میگیرد، حتی اگر نقشه سطح بخش صحیح به نظر برسد.
بُرد محتوا نمایانگر کل ترکیب بصری است. این بُرد لزوماً نیازی به یک مستطیل پیوسته و یکپارچه روی صحنهٔ فیزیکی ندارد.
هر بخش را در بُرد بر اساس موقعیت و جهت واقعیاش قرار دهید. سپس مرزهای پیکسلی هر بخش را تعریف کنید.
برای مثال، اگر بخش S01 در بُرد نرمافزاری منطقهٔ مستطیلی خاصی را اشغال کند، مثلث قابلمشاهدهٔ آن ممکن است تنها بخشی از آن منطقه را بهکار گیرد. پیکسلهای استفادهنشده باید در صورت لزوم بهعنوان ناحیهٔ غیرفعال یا ناحیهای با ماسک در نظر گرفته شوند.
در نصبهای نامنظم، فرض نکنید که ترتیب بخشهای فیزیکی بهطور خودکار با ترتیب آنها در پروندهٔ محتوا یکسان است.
از نقشهٔ بخشها و جدول اتصال برای پیکربندی کنترلر و کارتهای دریافتکننده استفاده کنید.
الگوی آزمایشی سادهای را روی یک بخش در هر زمان نمایش دهید. اطمینان حاصل کنید که هنگام انتخاب S01، بخش S01 روشن میشود؛ سپس این فرآیند را برای سایر بخشها تکرار کنید.
اگر بخشی الگوی نادرستی نمایش دهد، پیش از تغییر کل صفحهٔ محتوا، مسیر سیگنال و پیکربندی نگاشت آن را بررسی کنید.
برای نصبهای پیچیدهتر، اطلاعات پیکربندی پردازنده، مختصات کابینتها، نسخههای فرم웨ر و هر تنظیم خاصِ بخش را ثبت کنید.
برای تأیید آمادهبودن سیستم، فقط به یک ویدئوی تمامصفحه اتکا نکنید.
از سه آزمون جداگانه استفاده کنید.
آزمون ۱: شناسایی بخشها. در هر بخش عدد یا رنگ پررنگ متفاوتی نمایش دهید. اطمینان حاصل کنید که بخش فیزیکی با شناسهٔ اختصاصدادهشده به آن مطابقت دارد.
آزمون ۲: همترازی مرزها. یک شبکه، خط اریب یا خط متحرک را در سراسر ترکیب کامل پخش کنید. بررسی کنید که تصویر در بخشهای مجاور، دقیقاً در موقعیتها و جهتهای مورد نظر حرکت میکند.
آزمون ۳: تأیید پخش. اجراي محتواي واقعي نمايش در وضوح و نرخ فريم مورد نظر. بررسي حرکت معکوس، گرافيكهاي جابجا شده، نواحي سياه، برش غيرمنتظره و تفاوتهاي قابل مشاهده در زمانبندي.
ثبت هر نتيجه آزمايش و عکسبرداري از هرگونه مشکل. اگر اصلاحاتي انجام شود، آزمايشهاي متأثر را پيش از پذيرش نهايي تکرار کنيد.
طراحي فيزيکي بر نحوه نگاشت محتوا تأثير ميگذارد. صفحهنمايشهاي مثلثي و چندضلعي نيازمند برنامهريزي دقيق مختصات هستند، در حالي که بخشهاي منحني يا انعطافپذير ممکن است نيازمند توجه ويژهتر به جهتگيري و اعوجاج تصوير باشند.
TOOSEN راهحلهاي سفارشي نمايش LED با اشکال مختلف را براي هندسههاي متفاوت صفحه و نيازهاي نصب ارائه ميدهد. هنگامي که يک پروژه صحنه را برنامهريزي ميکنيد، قبل از توليد ابعاد بخشها، گام پيکسل، چينش کابينتها، سيستم کنترل، دسترسي براي نگهداري و فرمت محتواي مورد نياز را تأييد کنيد.
بستهی تحویل مفید باید شامل نقشهی نهایی بخشها، جدول شمارهگذاری، نمودار اتصال سیگنالها، پیکربندی نگاشت، الگوهای آزمون و پروندهی پخش تأییدشده باشد.
فرض کنید یک صحنهی درونسالن با شش بخش الاِیدی که بهصورت حلقهای حول فضای مرکزی اجرایی چیده شدهاند. طراح میخواهد یک تصویر انیمیشنی واحد از مثلث بالا-چپ شروع شده، از مرکز عبور کند و به سمت ذوزنقهی پایین-راست حرکت کند.
تیم نصب ابتدا همهی شش بخش را از دیدگاه مخاطبان برچسبگذاری میکند. سپس تکنسین کنترل اتصالات سیگنال را ثبت کرده و هر بخش را به مختصات پیکسلی مناسب نگاشت میکند.
در حین آزمون، یک خط متحرک نشان میدهد که بخش S03 بخشی از تصویر انیمیشنی را که برای بخش S02 در نظر گرفته شده است نمایش میدهد. بهجای طراحی مجدد کل انیمیشن، تیم نگاشت بخشها را بررسی کرده و اختصاص مربوطه را اصلاح میکند.
پس از اصلاح، تیم آزمون مرزی را تکرار میکند و انیمیشن کامل را پخش مینماید. پیکربندی نهایی ذخیره و برای نگهداریهای آینده مستند میشود.
این فرآیند کاری برای صحنههای DJ، پسزمینههای کنسرت، نصبهای نمایشگاهی و سایر پروژههایی که از چندین بخش LED هندسی استفاده میکنند، مناسب است.
آنها را در مرحله طراحی شمارهگذاری کنید و شناسهها را در حین نصب تأیید نمایید. در صورت تغییر چیدمان واقعی، نقشه را بهروزرسانی کنید.
خیر. تعداد خروجیهای مورد نیاز بستگی به بار پیکسلی صفحه، ظرفیت کنترلر، معماری کارت دریافتکننده و طرح توزیع سیگنال دارد.
چیدمان فیزیکی بخشها، مختصات نرمافزاری، جهتگیری صفحه یا نگاشت سیگنال ممکن است با فایل طراحی مطابقت نداشته باشد. پیش از تنظیم انیمیشن، هر بخش را با الگوی شناسایی بررسی کنید.
طرح نهایی، جدول شناسهٔ بخشها، نمودار اتصالات، پیکربندی کنترلر، مشخصات صفحهٔ محتوا، سوابق آزمون و پروندههای پخش تأییدشده را ارائه دهید.
TOOSEN پیشنهاد میکند نمایشگر الئیدی با شکل سفارشی راهحلها. نیازمندیهای پروژه باید پیش از اینکه پروژه آغاز شود، تأیید گردند؛ این نیازمندیها شامل هندسهٔ صفحه، ابعاد، فاصلهٔ پیکسلی، روش نصب، سیستم کنترل و نیازمندیهای نقشهبرداری محتوا میشوند.
سیستم شمارهگذاری روشن، یک نمایشگر LED صحنهای پیچیدهٔ هندسی را به یک نصبکاری قابل مدیریت تبدیل میکند. با تطبیق شناسهٔ بخشهای فیزیکی، اتصالات سیگنالی و مختصات محتوا پیش از رویداد، تیمهای پروژه میتوانند خطاهای نقشهبرداری را کاهش داده و عیبیابی در آینده را بسیار آسانتر کنند.